Deze website wordt niet langer up to date gehouden, maar is open voor publiek.

Vandalisme afhankelijk jeugdbudget

Door Rob Homan op vrijdag 29 januari 2010 om 09:50 in Menterwolde 250x gelezen Aangepast om 10:12

De VVD in Menterwolde heeft een methode bedacht om wat te doen aan vandalisme in de gemeente. De partij publiceert nu een ‘Vandalisme afhankelijk jeugdbudget’: verantwoordelijkheid nemen wordt beloond.

Het stuk is als volgt:

De gemeente stelt per kern een budget beschikbaar voor investeringen in jongerenspecifieke projecten. Tijdens de bespreking met het gemeentebestuur overlegt de jeugd waar dit budget aan besteed kan gaan worden. Dit budget ligt echter een jaar ‘in de kluis’. Het moet een aansprekend bedrag zijn dat weerspiegelt hoe serieus we de jeugd nemen en dus meer dan het huidige budget. Het budget wordt per kern verminderd met alle schade die minderjarigen de gemeente en daarmee haar inwoners berokkenen. Hierbij valt te denken aan vernieling bushokjes, verkeersborden, winkelruiten, schade aan autospiegels, brandstichtingen. Ook detentie valt hieronder. Hiervoor moet een bedrag per dag worden vastgesteld. Dit houdt absoluut niet in dat de plegende persoon niet wordt vervolgd, dat gebeurt zeker.

De kosten voor vergrijpen zijn voor de gemeenschap veel hoger dan eventuele schadevergoedingen en dus is korting op budget gerechtvaardigd. Is de pleger bekend, dan wordt het budget van de kern waarin hij of zij woont gekort. Vandalisme raakt dus de gehele groep.

Beleidmaker Chris Ubels:

Ik voel mee met de jeugd in Menterwolde. Sozen afgebrand, MFC Noordbroek op de lange baan en een college dat geen haast maakt. Ik zou me als jongere verlaten voelen. Tegelijkertijd zijn we voorstander van een lik-op-stuk beleid. Jongeren die over de schreef gaan moeten hard worden aangepakt. Hij die straf verdient moet ook straf hebben. En dat is ook goed. Maar is het niet voor de hand liggend dat we, als we begrip voor dit potje breken, potje betalen beleid willen hebben, lik-op-stuk ook op onze verantwoordelijkheden naar de jeugd moeten toepassen? De jeugd van Menterwolde ervaart geen boter bij de vis. Geen vlotte reactie als voorzieningen verloren gaan. En wat doe je dan? Dan ga je rondhangen. Je kunt het ze niet eens kwalijk nemen. Als het zo ver gekomen is in een gemeente helpt alleen een ommekeer in jeugdbeleid. Dat is iets dat ik me als aspirant raadslid ter dege realiseer. Om hier invulling aan te geven heb ik een beleidsplan jeugd geschreven. Potje breken, potje betalen, maar dan anders: PB2 zogezegd. Het doel is ten eerste de partijen, jeugd, politiek en politie weer rond de tafel te krijgen en vervolgens wederzijds begrip te bevorderen. Want alleen als deze partijen elkaar weer gaan waarderen als gesprekspartner kunnen we beginnen aan herstel.

De volledige beleidsnota is hier te lezen
PB2 (PeeBeeKwadraat) = Potje Breken Potje Betalen

Reacties op dit artikel (4)

(naar reactieformulier)

Otto S. Knottnerus
29 jan 2010, 12:55

Het voorstel van de VVD in Menterwolde gaat in mijn ogen voorbij aan een belangrijke sociologische regel. Een groep zal alleen als groep reageren, als alle leden zijn ingebed in structuren die maken dat zijn zich identificeren met gemeenschappelijke normen en die ervoor zorgen dat iedereen zich aan de regels houdt. De jongeren uit dorp X of Y vormen geen groep, maar een losse verzameling. Ook als je weet wie iets uitgehaald heeft, je hebt niks te winnen bij het corrigeren of verlinken van die persoon. Zeker niet als er nog anderen zijn, die op hun beurt iets kunnen uithalen.
Maar het voorstel gaat nog verder: als er in een dorp veel vandalisme is, worden de beschikbare gelden verschoven naar een ander dorp. Dat betekent dat bij subgroepjes – niet bij de hele groep – een verongelijkt gevoel kan ontstaan. Zij worden namelijk gestraft voor iets waar ze niks aan kunnen doen en zien anderen beloond worden voor het ontbreken van bepaald gedrag, zonder dat die anderen daar veel aan gedaan hebben. De reactie ligt voor de hand: wij niet, dan zij ook niet. Wraakacties tegen de voorzieningen in het buurdorp. En erger nog, wat moeten volwassenen, die in dit plan helemaal buiten spel staan, ermee als de voorzieningen in hun dorp onder druk komen te staan, niet alleen vanwege het vandalisme, maar ook vanwege het feit dat de gemeente er een strafkorting overheen gooit? Dit vergroot alleen maar het gevoel van machteloosheid.

Chris Ubels zou er goed aan doen het boek De Einsteingeneratie te lezen. Dan zou hij beseffen dat je er met zo’n negatieve aanpak niet komt. Bij de jeugd leven hele positieve waarden. Het werkt alleen heel anders dan vroeger: geen groepen, maar netwerken.

C.J.H. Ubels
29 jan 2010, 18:10

Otto, bedankt voor je reactie. Ik begrijp jouw vraagtekens.

Jij stelt eigenlijk dat de jeugd als zodanig is versplintert in kleine subgroepjes en niet als een groep te mobiliseren is.

Ik moet dan een beetje denken aan het volgende:

Stel: je beloofd 10 kleine groepjes 10.000 euro als ze ieder afzonderlijk in een hun hok gaan zitten. Je beloofd ze ook een miljoen als de hele groep, de 10 groepen samen, bij elkaar in een groot hok kruipt.

Uit je reaktie verwacht ik dat jij er van uit gaat dat de groepen voor de 10.000 euro gaan omdat ze bang zijn dat de anderen het in de grote groep zullen laten afweten en ze uiteindelijk niets krijgen. Houdt wat je hebt.

Ik denk dat de grote groep wel bij elkaar komt. Dat men tegenwoordige creatief het netwerk gebruikt om iets voor elkaar te krijgen t.o.v. het behoudende van de vorige eeuw. Dat de groepen vooraf bij elkaar gaan lobbyen om het maximale eruit te halen.

Terug naar de werkelijkheid. Jij ziet het signaal als negatief. Ik niet. Ik zie juist een uitgelezen mogelijkheid voor de jeugd om twee zeer positieve zaken voor elkaar te krijgen en dit beleid helpt ze daarbij.

Ten eerste heeft men het nu zelf in de hand om een significant hoger budget voor de jeugd te verwerven.

Ten tweede conformeert de gemeente zich aan snelle uitvoering van de plannen als het budget gehaald wordt.

Dit zijn twee enorme winstpunten t.o.v. de huidige situatie.

De gemeente zal het jeugdbeleid als iets essentieels moeten gaan zien. Essentieel genoeg om als gemeente een grote broek aan te trekken en over de brug te komen, met de gestelde restricties.

Wil de jeugd dit realiseren, dan zal men moeten gaan lobbyen. Contacten zoeken met alle subgroepen. Zodat men als een groep bereikbaar wordt. De gemeente kan daarbij helpen middels jeugdwerkers en voorlichting via de media.

Dit plan voorziet daarin door het regelmatig overleg met gemeentebestuur en politie.

C.J.H. Ubels
29 jan 2010, 18:14

Ik lees zojuist nog een klein misverstand.

Je zegt dat bij vandalisme gelden verschoven worden naar een ander dorp. Dat is niet het geval. Het budget van het dorp waar de vandalist vandaan komt wordt gekort, maar niet bij een andere kern opgeteld.

Maarten
30 jan 2010, 11:08

Dit lijkt me wel de moeite van het uitvoeren waard. Gewoon doen en kijken of het werkt. Het is een interessant sociologisch experiment. Het zou dus tot groepsdruk binnen deze leeftijdsgroep moeten leiden.